De Vliegende Gedachte

Soms begint alles met een fluistering. Een idee dat opduikt, zweeft, groeit en je meeneemt naar onbekende hoogtes…

Op zaterdag 25 april van 10u tot 16u opent de academie haar deuren voor het SASKfeest en nemen we je mee in een wereld van verbeelding en verwondering. Maak kennis met alle afdelingen en leerkrachten van de SASK en ontdek wat er leeft binnen onze ateliers. Dit event is er voor alle leeftijden, dus kom zeker langs!

Met “de vliegende gedachte” als thema nodigen we je uit om te dwalen tussen creativiteit en mysterie, tussen droom en werkelijkheid. Verwacht een speelse stroom van ideeën, beelden en experimenten die alle kanten opgaan. Tijdens open lessen en workshops krijgt talent vrij spel, nemen gedachten vorm aan en kan je zelf mee creëren, ontdekken en experimenteren.

Tussendoor kan je even landen in onze cafetaria voor een hapje en een drankje, en alles rustig laten bezinken.

NIEUW: ook filiaal Rumbeke opent de deuren

Nieuw dit jaar is dat ook het SASKfiliaal in Rumbeke deelneemt aan het feest. Daar stellen verschillende ateliers hun werking open, waaronder:

• projectatelier
• juweelkunst
• beeldhouwkunst
• levend model

Kom dus zeker ook even langs in de Blinde Rodenbachstraat 23!

Hoe werkt het?

• Laat los wat vaststaat…
• Vlieg van workshop naar workshop,
• Blijf hangen waar je inspiratie vindt,
• En volg wat je verbeelding je influistert.

Waar kan ik parkeren?

Hoofdschool

We raden aan om zoveel als mogelijk met de fiets, te voet of het openbaar vervoer te komen. Je fiets kan je parkeren op de Botermarkt of de parking tussen SASK en het KOERSmuseum (niet op de binnenkoer van SASK). Je kan je wagen parkeren in het stadscentrum (de parking van het VTI is niet beschikbaar).

Rumbeke

We raden aan om zoveel mogelijk met de fiets, te voet of het openbaar vervoer te komen. Je fiets kan je parkeren op de parking van het filiaal. Je wagen kan je parkeren op de parking van het filiaal of de omliggende straten.

03-04-2026 – 26-04-2026

Jan Vergauwe

Projectatelier (2025-2026)

DNA – mijn DNA

Inspiratie voor mijn werk vind ik in hedendaagse architectuur, maar de werken in de SASK-container hebben ook een link met (mijn) DNA.

De vloeiende lijnen van de ‘Evolution Tower’ doen denken aan een DNA-helix.
Het werk lijkt te draaien, alsof het leeft en zich onafgebroken blijft ontwikkelen.

Met ‘Mirror House’ reconstrueer ik mijn ouderlijk huis in spiegelglas.
Wanneer ik ernaar kijk, zie ik niet het heden, maar word ik rechtstreeks teruggevoerd naar mijn verleden.

Voor ‘Lawrence of the West’ gebruik ik handgeblazen glas uit de Sint-Laurentiuskerk in Zedelgem, mijn geboortedorp.
Zo versmelten oorsprong en herinnering met vorm en materiaal.

Bij ‘Al Arab’, eveneens vervaardigd uit handgeblazen glas, hangt alles af van de manier waarop een voorwerp wordt gepresenteerd.
Is het een dreigend hakmes dat door de stilte snijdt, of een sierlijk zeil dat de wind vangt?
Wat voor de ene pure schoonheid is, kan voor de ander iets duisters oproepen

03-04-2026 – 26-04-2026

Isabel Vanhove

Schilderkunst (2024-2025)

Second skin

In deze reeks schilderijen fungeert textiel als een tweede huid:
het beschermt, verbergt en vormt tegelijk nieuwe volumes.
Door te werken met verstilde composities en subtiele kleurgradaties
ontstaat een beeldruimte waarin lichamelijkheid, kwetsbaarheid en anonimiteit samenkomen.
De figuur is aanwezig, maar nooit volledig zichtbaar; ze bevindt zich op de grens tussen aanwezigheid en afwezigheid.

16-12-2025 – 11-01-2026

Nicole Deprez

Weefkunst (2024-2025)

Omarming

Linnen,wol
Omarm me

21-11-2025 – 7-12-2025

Katrien Lievens

Vrije Keramiek (2024-2025)

filetage 1

gietporselein met gekleurde pigmenten

10-11-2025 – 14-12-2025

Kris Broeckaert

Schilderkunst (2024-2025)

Ingewikkeld

2025
38,5 cm x 53 cm
Papier Canson Edition, olieverf
Boek “Ingewikkeld”: een bundeling van reisimpressies uit Japan

10-11-2025 – 14-12-2025

Rana Al Attar

Schilderkunst (2024-2025)

Droom

2025
80 * 100 cm
Olie op canvas

Ik gebruikte het hoofd van een vrouw in een vogelnest: zij staat voor levenskwaliteit en duurzame ontwikkeling in het gezin; zij is er de ziel en de geest, ze is symbool voor toewijding en geven, ze belichaamt tederheid en perfectie, zorgt voor vrede en rust voor allen. Ze is onlosmakelijk verbonden met de man, die staat voor fysieke kracht. Hij is bestand tegen druk, zorgt voor stabiliteit, veiligheid en uithoudingsvermogen.
Het nest is het gezin, een rustpunt. Daar ontkiemt kracht, ongemerkt, zoals zaad in de grond. De vlieger symboliseert onze dromen. Hij laat ons de realiteit overstijgen.
De voetafdrukken zijn symbool van communicatie, de verbinding met de wereld om ons heen. Net als elke stap zijn sporen achterlaat, laten ook wij een afdruk achter op het leven van degenen die we ontmoeten.
We hebben allen nood aan veiligheid, kracht, verbinding en dromen

6-10-2025 – 16-11-2025

Lut Hoornaert

Cross-over-project (2024-2025)

Herdenkmaalmachine

Toen ik in mijn tuinhuis een nest van een hoornaar zag was ik gefascineerd door de vormen de manier waarop dat bouwwerk tot stand kwam.
Werken met gerecycleerd papier werd geboren.

Groene energie is levensnoodzakelijk maar de zoektocht naar nieuwe technologieën om dit te verwezenlijken brengen ook verwarring, onrust, onzekerheid, angst ….
Zullen onze inspanningen het beoogde resultaat geven of zullen we nieuwe problemen creëren?
De wereld draait en ik draai door, zot in mijn kop…

Ballonoplating

EXPO : 6 maart – 3 april 2026

Tot 3 april kan je in de exporuimte van de SASK (Punt) de deelnemende kunstwerken bekijken.

Een overzicht en beschrijving van elk werk kan je hier vinden

Kunstenfestival Roeselare

Roeselare als vrijplaats voor verbeelding

Van 23 januari tot 22 maart 2026 neemt hedendaagse kunst Roeselare over. Met het eerste Kunstenfestival Roeselare opent de stad haar deuren voor kunst in al haar vormen en stemmen. De stad wordt een open ruimte waar kunstenaars en publiek elkaar uitdagen en inspireren.

Het Kunstenfestival Roeselare is een uitnodiging om anders te kijken, vrij te denken en de verbeelding opnieuw adem te geven. Een stroom van ideeën, beelden en ontmoetingen die zich verspreidt in de stad.

Anemochorie: Kunst die waait, landt en ontkiemt

Het thema van deze eerste editie is Anemochorie, een woord dat even poëtisch als symbolisch is. Afgeleid van het Grieks anemos (wind) en chorein (verspreiden), verwijst het naar de natuurlijke verspreiding van zaden door de wind. Die gedachte vormt het vertrekpunt voor de tentoonstelling Anemochorie, verspreid over zeven locaties in de stad.

Kunst als zaad dat gedachten laat kiemen.
Ideeën die wortel schieten waar ze landen.
Een stad die beweegt op de adem van creativiteit.

Kunstenfestival in SASK

Het Kunstenfestival Roeselare is een organisatie van: Cultuurhuis De Spil, Stad Roeselare, Stedelijke Academie voor Schone Kunsten (SASK) en Stedelijke Academie voor Podiumkunsten (STAP). Samen bouwen we aan een nieuwe culturele traditie. Een de niet voorbijgaat, maar wortel schiet in het stedelijk weefsel. Om de drie jaar zal het Kunstenfestival Roeselare een golf van kunst en verbeelding door de stad laten waaien. Telkens anders, telkens vernieuwend, telkens verbindend.

Leo Copers

Naar aanleiding van een solotentoonstelling (1979) in het SMAK, had Leo Copers twee vlaggen met een doodshoofd (met onderkaak maar zonder ooglap, gekruiste beenderen of zwaarden) op het dak aangebracht. Men kon dit enerzijds zien als een memento mori voor het museum (een van de vlaggen hing halfstok) anderzijds als een ‘piratenvlag’. Deze laatste hing ondersteboven. Het museum als vrijstaat.

Jan Hoet, toenmalig directeur van het Smak, arriveerde tijdens de opstelling, en was not amused. Leo Copers’ vrouw kon nog net enkele foto’s nemen. Daarna moesten de vlaggen meteen weggehaald worden.

De vlag is geen museumstuk. Telkens als deze vlag getoond wordt, moet er een replica gemaakt worden die qua stijl en formaat past bij het gebouw waaraan de vlag zal wapperen. Het werk van Leo Copers wordt gekenmerkt door een combinatie van poëzie, absurdisme en maatschappijkritiek. Hij maakt vaak gebruik van symbolische objecten en visuele paradoxen die verwarring oproepen en tot nadenken aanzetten. Zijn kunst balanceert tussen ernst en humor, waarbij hij heilige huisjes uitdaagt, zoals religie, autoriteit en de dood.

Elias Cafmeyer

Maatschappelijke verandering weerspiegelt zich in de beeldcultuur. Van grotkunst over gotische retabels tot sociale media, …Het toont hoe een maatschappij denkt, voelt en zichzelf wil zien. Elias Cafmeyer bekijkt in zijn werk de dialoog tussen stedelijke ruimte, architectuur en maatschappelijke structuren, en onze blik op de wereld.

Voor een tentoonstelling in de Brusselse Centrale For Contemporary Art, ‘herintroduceerde’ hij een fragment van de oorspronkelijke kerkgevel in de vitrine van de Centrale. De Centrale is een kunsthuis, gevestigd in een uit gebruik genomen elektriciteitscentrale gelegen op de fundamenten van de eerste SintKatelijnekerk. De nieuwe kerk is nu wat verder gelegen op het Sint-Katelijneplein, een gedempt dok van de middeleeuwse haven. Niet alleen de functie en de plaats van de gebouwen is veranderd. Ook de dynamiek binnen de Dansaertwijk is in de laatste dertig jaar onherkenbaar geëvolueerd. Van een traditionele volkswijk, met waarschijnlijk een prominente plaats voor de priester van de Sint-Katelijnekerk, naar een hippe artistieke hub.

Toeristen lopen kerken binnen, nemen selfies bij historische gebouwen. Een historisch stadscentrum als pretpark. Maar wie kijkt nog echt naar wat er op een Romaans timpaan wordt afgebeeld?

Elias Cafmeyer doet ons opnieuw kijken, door een hedendaagse vertaling van de beelden te presenteren op een fictief stuk gevel. Oorspronkelijk dienden gargouilles niet enkel om water af te voeren, maar overtuigden deze perverse gevelmonsters dat zielenheil enkel binnenin kerken te vinden was. Cafmeyer laat hen echter een nieuwe waarheid spuwen door heiligen voor zijn eigen kar te spannen: ze brengen verhalen naar buiten over verdwijnen, verplaatsen en verbeelden. Sint-Katelijne strijdt samen met Sint Michaëla tegen de draak van intolerantie.

Yoshitomo Nara

Kunstenaars hanteren uiteenlopende media om hun ideeën een passende vorm en betekenis te geven.

‘Olie op doek’? Of manga op skateboard?

Yoshitomo Nara (1959 Hirosaki, Japan) maakt bewust gebruik van elementen uit de popcultuur of zogenoemde ‘lage’ kunst, zoals strips, reclame of populaire muziek. Zijn kunst spreekt direct aan door de herkenbare beeldtaal en toegankelijke esthetiek, maar is niet oppervlakkig of onschuldig. Hij bereikt hiermee ook een publiek dat traditioneel minder met kunst in aanraking komt.

Zijn kinderlijk ogende figuren met grote hoofden, expressieve ogen en strakke contourlijnen, vaak geplaatst tegen vlakke, minimalistische achtergronden stralen een ambigue emotie uit, variërend van kwetsbaarheid en melancholie tot opstandigheid en stille agressie.

In ‘Peace girl’, reflecteert hij over het vreemde gegeven dat zelfs vredesactivisten soms gewelddadig uit de hoek komen. Niets is zwart-wit. Op welke trofee staat het meisje?

‘In The Water’ verwijst naar de ramp bij Fukushima, en de impact op de regio waar Nara opgroeide. Zelfs in het welvarende Japan kwam de heropbouw slechts moeizaam, en weinig transparant over de gevolgen van de kernramp, op gang.

Het is niet moeilijk om je met het meisje op ‘Untitled’ te vereenzelvigen, een sterk, melancholisch beeld.

Het is alom bekend, roken is ongezond en verslavend. Maar er gaat een bizarre aantrekkingskracht uit van gevaar…  Met ‘Alone In The Wind’ denkt Nara terug aan de iconische song ‘Blowin’ In The Wind’, van Bob Dylan. Opgegroeid in het naoorlogse Japan, dat overspoeld werd door Amerikaanse popcultuur, maakt hij het bilan op van wat er rest van de sixties-vrijheidsdroom.

Luchtverbinding

Lezing door Lennart Lahuis

Lezing door Simona Denicolai & Ivo Provoost